( اى پيغمبر اگر زنان مؤمنه حضور تو آمدند ؛ و با تو بيعت كردند بر اينكه : به هيچ‌وجه چيزى را شريك خدا قرار ندهند ؛ و دزدى نكنند ؛ و زنا ننمايند ؛ و أولاد خود را نكشند ؛ و چيزى را كه در ميان دو دست و پاى خود پرورده‌اند ، به دروغ و بهتان به شوهر خود نبندند ( بچّه‌اى را كه خود از نطفهء ديگر زائيده‌اند ؛ به مرد ديگرى نسبت ندهند و فرزند وى نخوانند . ) و در أمر معروف و پسنديده ، مخالفت ترا ننمايند ، در اين صورت و با وجود اين شرائط با آنها بيعت كن ؛ و براى آنها از خداوند طلب آمرزش و غفران بنما ! زيرا كه حقّا خداوند آمرزنده و مهربان است . ) اين آيات بعد از فتح نازل شد ؛ و رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم از جمعى از زنانى كه آمده بودند ؛ با اين شرائط قبول بيعت كردند . واقدى در مغازى خود از عبد الله بن زبير روايت مىكند كه : چون روز فتح مكّه رسيد ؛ هند دختر عتبة إسلام آورد ؛ و امّ حكيم دختر حارث بن هشام زوجهء عكرمة بن أبى جهل إسلام آورد ؛ و زن صفوان بن اميّة كه نامش : بغوم بود دختر معدّل از كنانة إسلام آورد ؛ و فاطمة دختر وليد بن مغيرة إسلام آورد ؛ و هند دختر منبّه بن حجّاج كه مادر عبد الله پسر عمرو بن عاص بود ، نيز در ضمن ده نفر از زنان قريش إسلام آورده ؛ و در أبطح به حضور رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم آمدند ؛ و با آن حضرت بيعت كردند ؛ درحالىكه نزد آن حضرت زوجهء او ، و فاطمه دختر او ، و زنانى از زنان بنى عبد المطّلب بودند . هند دختر عتبة « 1 » سخن گفت بدين گونه كه :

--> ( 1 ) هند دختر عتبة مادر معاوية بن أبى سفيان و زوجهء ابو سفيان است كه در جنگ احد شكم حضرت حمزه سيّد الشّهداء عليه السّلام را دريد ، و جگر او را بيرون كشيد ، قطعه‌قطعه نموده ، گلوبند ساخت ؛ و به گردن آويخت ؛ و جگر را جويد ، و اعضاى حضرت را بريد ، و مثله كرد . پدرش : عتبة و برادرش : شيبة و پسرش : حنظله در جنگ بدر كشته شدند ، عداوت عجيبى با رسول خدا داشت . و رسول خدا در روز فتح مكّه خون او را هدر ساخت . ولى إسلام آورده ؛ و رسول خدا او را پذيرفت و از خون او گذشت صلّى الله عليك يا رسول الله و على أهل بيتك الطّاهرين .